पेपर बक्सहरू, दैनिक जीवनमा एक सामान्य प्याकेजिङ सामग्री, मुख्य रूपमा प्रशोधित लुगाबाट बनाइन्छ। तिनीहरूको मुख्य घटक र गुणहरूले प्रत्यक्ष रूपमा तिनीहरूको प्रदर्शन र वातावरणीय मूल्यलाई असर गर्छ।
कागज बक्सहरूको आधार सामग्री कागजको पल्प हो, सामान्यतया काठ, गैर-काठको बिरुवाको फाइबर, वा पुन: प्रयोग गरिएको फोहोर कागजबाट व्युत्पन्न हुन्छ। सफ्टवुड्स (जस्तै पाइन) र हार्डवुड्स (जस्तै नीलगिरी) सहित काठको पल्प सबैभन्दा ठूलो अनुपातको लागि खाता हो। यी पल्पहरूमा लामो फाइबर हुन्छ, जसले कागज बक्सहरूको बल र स्थायित्व बढाउँछ। गैर-काठका फाइबरहरू, जस्तै ब्यागास, बाँस, वा हेम्प, प्रायः कागजको बक्समा विशेष उद्देश्यका लागि प्रयोग गरिन्छ र नवीकरणीय र लागत प्रभावकारी-को फाइदाहरू प्रदान गर्दछ। यसबाहेक, पुनर्नवीनीकरण पल्प (अर्थात्, पुन: प्रयोग गरिएको कागज) वातावरण मैत्री कागज बक्सहरूमा व्यापक रूपमा प्रयोग गरिन्छ। डिइन्किंग र शुद्धिकरण जस्ता प्रक्रियाहरू मार्फत, यसले प्रभावकारी रूपमा स्रोतको खपत घटाउँछ र दिगो विकासको आवश्यकताहरू पूरा गर्दछ।
कागजको पल्पको अतिरिक्त, भिजेको-शक्ति एजेन्टहरू (जस्तै पोलिमाइड-एपिक्लोरोहाइड्रेन रेजिन) प्रायः पानी प्रतिरोध र संरचनात्मक स्थिरता सुधार गर्नका लागि पेपर बक्स उत्पादनमा थपिन्छन्, विशेष गरी लोड-बेरिङ वा आर्द्रता-प्रतिरोधी प्याकेजिङ चाहिने अनुप्रयोगहरूमा। पानी र तेल प्रतिरोधी क्षमता बढाउनका लागि केही डिब्बाहरू पोलिथिलीन (पीई) वा मोमले लेपित हुन्छन्। यो खाना प्याकेजिङ्ग मा सामान्य छ। सौन्दर्यता र प्रिन्ट योग्यता बढाउन, कार्टुनहरूमा थोरै मात्रामा सहायक सामग्रीहरू जस्तै पिग्मेन्ट, टाँसेर वा वार्निश समावेश हुन सक्छ।
वातावरणीय परिप्रेक्ष्यबाट, आधुनिक कार्टनहरूले प्लास्टिक कोटिंग्सको प्रयोगलाई कम गर्ने र पुन: प्रयोग योग्यता सुधार गर्न पल्प अनुपातलाई अनुकूलन गर्ने प्रवृत्ति छ। उदाहरण को लागी, एकल सामाग्री (शुद्ध पल्प) को साथ डिजाइन गरिएको कार्टन रिसाइकल प्रणाली द्वारा अधिक सजिलै संग प्रशोधन गरिन्छ। समग्रमा, कार्टनहरू मुख्य रूपमा प्राकृतिक फाइबरहरूबाट बनेका हुन्छन्, कार्यात्मक additives सँग पूरक हुन्छन्। व्यावहारिक आवश्यकताहरू पूरा गर्दा, तिनीहरू हरियाली र अधिक प्रभावकारी दिशातर्फ अघि बढिरहेका छन्।


